استفاده از Aider با API سازگار با OpenAI پیکو هوش

Aider فقط فایل‌های اضافه‌شده را به مدل می‌دهد، تغییرات را به‌صورت diff اعمال و با یک کامیت ثبت می‌کند. اگر تغییر خوب نبود، /undo آخرین کامیت Aider را برمی‌گرداند.

دستورهای پرکاربرد: /add، /drop، /diff، /undo، /clear، /tokens (نمایش مصرف زمینه) و /model (تغییر مدل). /tokens برای کنترل هزینه بسیار مفید است.

مدل مناسب

Aider برای مدل‌های ناشناس هشدار می‌دهد که اطلاعات زمینه/قیمت مدل را ندارد؛ این هشدار بی‌خطر است. اگر خواستید، با فایل .aider.model.metadata.json اندازه‌ی زمینه و قیمت را برای نمایش بنویسید یا .aider.model.settings.yml برای تنظیم هر مدل. طبق مستندات، فایل metadata یک شیء JSON با کلید «نام کامل مدل با پیشوند» است، مثلاً:

{
  "openai/claude-sonnet-5-5": {
    "max_input_tokens": 200000,
    "max_output_tokens": 8192,
    "input_cost_per_token": 0.000003,
    "output_cost_per_token": 0.000015,
    "litellm_provider": "openai",
    "mode": "chat"
  }
}

(اعداد فقط نمونه‌ی ساختاری‌اند؛ مقادیر واقعی را از صفحه‌ی مدل و pricing بردارید. Aider این فایل را از home، ریشه‌ی مخزن و پوشه‌ی جاری می‌خواند.)

کنترل هزینه

• فقط فایل‌های لازم را /add کنید.
• هر چند کار، /clear بزنید.
• repo map Aider خلاصه‌ی مخزن را می‌فرستد؛ در پروژه‌های بزرگ با --map-tokens آن را محدود کنید.
• مصرف را با مقاله‌ی هزینه و قیمت‌ها بسنجید.

عیب‌یابی

یک سناریوی واقعی: افزودن قابلیت با تست

فرض کنید می‌خواهید در یک پروژه‌ی Flask مسیر /health اضافه کنید. گردش کار پیشنهادی:

1. aider --model openai/claude-sonnet-5-5 app.py tests/test_app.py را اجرا کنید تا هر دو فایل از ابتدا در زمینه باشند.
2. بنویسید: «مسیر GET /health اضافه کن که JSON با کلید status برگرداند و تستش را هم بنویس».
3. Aider تغییرات را اعمال و کامیت می‌کند. با /diff تفاوت را ببینید.
4. تست‌ها را بیرون از Aider یا با /run pytest اجرا کنید؛ اگر شکست خوردند، خروجی را به چت اضافه کنید تا Aider اصلاح کند.
5. در صورت ناراضی‌بودن از نتیجه، /undo بزنید و دستور را دقیق‌تر بنویسید.

این چرخه‌ی کوتاه هم مصرف توکن را کم نگه می‌دارد و هم تغییرات را قابل بازگشت می‌کند، چون هر گام یک کامیت جداست.

حالت‌های ویرایش

Aider چند قالب ویرایش دارد (diff، whole، udiff). مدل‌های قوی‌تر معمولاً با diff خوب کار می‌کنند و ارزان‌ترند چون فقط تکه‌های تغییرکرده را برمی‌گردانند. اگر مدلی مدام ویرایش نامعتبر می‌دهد، قالب whole را با --edit-format whole امتحان کنید؛ هزینه‌ی خروجی بیشتر می‌شود ولی قابلیت اطمینان بالاتر می‌رود. حالت architect (یک مدل طرح می‌دهد و مدل دیگر کد می‌نویسد) هم هست که می‌توانید مدل طراح را قوی و مدل ویرایشگر را اقتصادی انتخاب کنید؛ نام و رفتار دقیق گزینه‌ها را در مستندات نسخه‌ی خود ببینید.

نکات امنیتی

Aider فایل‌های مخزن را به مدل می‌فرستد؛ فایل‌های حاوی رمز و کلید را به .gitignore اضافه یا با /drop از زمینه خارج کنید. برای هر پروژه‌ی حساس از کلید جدا با سقف مصرف استفاده کنید و تغییرات را پیش از push مرور کنید.

متغیرهای مفید دیگر

• متغیرهای محیطی با پیشوند AIDER_ (مثلاً AIDER_MODEL) معادل گزینه‌های خط فرمان هستند؛ فهرست دقیق را در صفحه‌ی «Config with .env» مستندات Aider ببینید.
• --no-stream اگر خروجی استریم در ترمینال شما به‌هم‌ریخته است.
• --read فایل برای افزودن فایل مرجع فقط‌خواندنی (مثل راهنمای سبک کدنویسی) که ویرایش نمی‌شود اما در زمینه است.
• --map-tokens 1024 برای کنترل اندازه‌ی نقشه‌ی مخزن در پروژه‌های بزرگ.

نام و وجود گزینه‌ها بین نسخه‌ها تغییر می‌کند؛ با aider --help فهرست نسخه‌ی خود را ببینید.

سوالات متداول

آیا Aider با Claude کار می‌کند؟

بله، با openai/claude-sonnet-5-5 از مسیر OpenAI-سازگار.

آیا تغییرها خودکار کامیت می‌شوند؟

بله، به‌صورت پیش‌فرض؛ با --no-auto-commits می‌توانید خاموش کنید.

کلید را کجا نگه دارم؟

در متغیر محیطی یا فایل .env که در .gitignore است.

مرجع؟

Aider در یکپارچه‌سازی‌ها و مستندات.